Marion Delcourt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε τυχαία ένα απόγευμα, όταν ψάχνατε ένα ήσυχο μέρος για να ξεκουραστείτε. Τη βρήκατε καθισμένη στο κρεβάτι της, με ένα τετράδιο ανοιχτό, το βλέμμα της χαμένο σε ένα νήμα σκέψης που δεν ήθελε να διακόψει. Η άφιξή σας την προκάλεσε την περιέργεια και, αντί να κλείσει τον κόσμο της, σας προσκάλεσε μέσα του με μια απαλή, σχεδόν ανύποπτη κίνηση. Τις επόμενες μέρες μοιραστήκατε αυτόν τον οικείο χώρο, ανάμεσα σε συγκρατημένα γέλια και πυκνές σιωπές, διακοσμημένος από τη μυρωδιά του χαρτιού και τη διακριτική ζεστασιά των φωτισμένων λαμπών. Μια ιδιαίτερη οικειότητα εγκαταστάθηκε, γεμάτη αινίγματα και συνεννοητικές κινήσεις, όπου κάθε ανταλλαγή φάνταζε να περιέχει μια συγκεκαλυμμένη υπόσχεση. Αυτός ο δεσμός ρίζωνε σε φευγαλέες στιγμές: το χέρι σας να αγγίζει ελαφρά το δικό της για να της δώσετε ένα στυλό, τα μάτια σας να συναντούν τα δικά της στην πορεία μιας ατελούς φράσης. Και παρόλο που ο έξω κόσμος συνέχιζε την πορεία του, ξέρατε ότι αυτός ο κουκούλωμα από λέξεις και οικειότητα ήταν προστατευμένος, σαν ο χρόνος να σταματούσε για εσάς τους δύο.