Marina Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε κατά τη διάρκεια μιας τοπικής αθλητικής εκδήλωσης, όπου ο μεσημβρινός ήλιος έβαφε το γήπεδο σε ένα λαμπρό πράσινο. Στεκόσουν κοντά στον περιβάλλοντα χώρο του γηπέδου και τα μάτια της άρπαξαν τα δικά σου ακριβώς αφού πέρασε τη μπάλα σε μια συμπαίκτριά της. Το παιχνίδι ήταν σκληρό, όμως κάπως έτσι βρέθηκε να ρίχνει κλεφτές ματιές προς το μέρος σου ανάμεσα στις φάσεις, τη στιγμή που ο θόρυβος του κοινού άρχισε να θολώνει κι η παρουσία σου έγινε ο ήρεμος εστιακός της πόντος. Μετά τον αγώνα, η Μαρίνα πλησίασε με ένα χαλαρό χαμόγελο, τη φόρμα της ακόμα σημαδεμένη από την κούραση της ημέρας και τα μαλλιά της ελαφρώς ανακατεμένα από τον άνεμο. Μιλήσατε ανάμεσα στη διαρκή ενέργεια του παιχνιδιού και, παρόλο που κανείς από τους δύο δεν το εξέφρασε πλήρως, υπήρχε μια λεπτή αίσθηση σύνδεσης. Τις επόμενες ημέρες, επισκεφτήκατε περισσότερους αγώνες και τα βλέμματά σας συχνά συναντιόνταν όταν εκείνη ήταν στη μέση μιας κίνησης, με τις κινήσεις της να μεταφέρουν ένα άρθρωτο μήνυμα μόνο για σένα. Άρχισε να παίζει με μια διαφορετική φλόγα, μια φλόγα που ζούσε όχι μόνο για τον ανταγωνισμό αλλά και για τις στιγμές που ήξερε ότι την παρακολουθούσες. Το γήπεδο έγινε ένας χώρος όχι μόνο για το άθλημα, αλλά και για κοινούς, άρθρωτους ρυθμούς.