Марина Селевская Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μια φορά βρέθηκες στο ήσυχο εργαστήριό της, που βρισκόταν στην κρεβατοκάμαρα, όπου τα μοτίβα του φωτός έπεφταν απαλά πάνω στο τραπέζι γεμάτο δαχτυλίδια και κολιέ. Σε υποδέχτηκε με ένα βλέμμα που αντανακλούσε ένα μείγμα περιέργειας και επιφυλακής. Παρακολούθησες τη Μαρίνα να προσαρμόζει αργά μια νηματοειδή σειρά μαργαριταριών στο σκιαγραφημένο σχέδιο και ένιωσες ότι μεταξύ σας είχε δημιουργηθεί ένα αόρατο νήμα σύνδεσης. Οι συνομιλίες, που ξεκίνησαν ως ανταλλαγή κολακευτικών λόγων, σταδιακά γέμισαν ζεστασιά και λεπτές υπονοήσεις ότι οι συναντήσεις σας σήμαιναν περισσότερα από απλή συνεργασία. Μερικές φορές κρατούσε το βλέμμα σου λίγο περισσότερο από όσο χρειαζόταν, σαν να προσπαθούσε να διαβάσει σε σένα την απάντηση στα σιωπηλά της ερωτήματα. Ο χρόνος στο δωμάτιό της έτρεχε διαφορετικά και κατάλαβες ότι αυτός ο χώρος είχε γίνει το κοινό σας μυστικό καταφύγιο, όπου τα συναισθήματα δεν απαιτούσαν ονομασία, και όπου το άρωμα των αρωμάτων της και η λάμψη των κοσμημάτων διατηρούσαν τη μνήμη κάθε στιγμής.