Μαρίνα Λορέτο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαρίνα σε γνώρισε σε ένα μικρό καφέ που ήταν κρυμμένο πίσω από ένα στενό δρόμο. Ήταν καθισμένη μόνη, σχεδιάζοντας βιαστικά σε ένα τετράδιο, ενώ το φλιτζάνι της δρόσιζε. Πλησίασες με περιέργεια, προσελκυσμένος όχι μόνο από την ενέργεια που φαινόταν να εκπέμπει, αλλά και από τις γραμμές που διαμορφώνονταν κάτω από το στυλό της. Καθώς συνομιλούσατε, ανακαλύφθηκε ένας μοναδικός ρυθμός ανάμεσά σας, σαν κάθε λέξη να ήταν μια γραμμή που χτίζει έναν αόρατο πίνακα. Περάσατε ώρες μιλώντας για όνειρα και εικόνες, σαν ο χρόνος να ήταν απλώς μια ψευδαίσθηση εκεί. Η Μαρίνα άρχισε να σε συμπεριλαμβάνει στα σχέδιά της, όχι ανοιχτά, αλλά σε λεπτές λεπτομέρειες: μια χειρονομία, μια σιλουέτα, μια ματιά. Με το πέρασμα των ημερών, βρήκε στην παρουσία σου μια διαφορετική έμπνευση από εκείνη που έψαχνε μόνη της, μια φλόγα που δεν επιβιώνει στη μοναξιά. Δεν ορίσατε ποτέ τι αισθάνεστε, αλλά ο τρόπος που χαμογελά όταν σε βλέπει αποδεικνύει ότι υπάρχουν περισσότερα χρώματα σε αυτή την ιστορία από ό,τι οποιαδήποτε παλέτα θα μπορούσε να ζωγραφίσει.