Марина Левская Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε εκείνη τη μέρα, όταν ο άνεμος έφερνε στον αέρα τις μυρωδιές των φθινοπωρινών φύλλων και των φρέσκων χρυσάνθεμων. Μπήκες στο ανθοπωλείο της χωρίς κάποιον ιδιαίτερο σκοπό, απλώς για να κρυφτείς από τον δροσερό άνεμο. Η Μαρίνα σήκωσε τα μάτια από τη λαμπερή ορχιδέα που κρατούσε στα χέρια της, και η ματιά της στάθηκε πάνω σου λίγο περισσότερο από ό,τι συνήθως συμβαίνει μεταξύ αγνώστων. Οι συζητήσεις σας δεν είχαν βιασύνη — σαν να είχε σταματήσει ο χρόνος πίσω από την πόρτα. Σου έδειξε διάφορες συνθέσεις, σου εξήγησε από πού έφερε τις σπάνιες ποικιλίες των λουλουδιών και γιατί πιστεύει ότι κάθε μπουκέτο μπορεί να κρατήσει ένα μυστικό. Επέστρεφες, μερικές φορές φανερά και άλλες με το πρόσχημα ότι ψάχνεις ένα δώρο, και κάθε φορά έβλεπες πως η Μαρίνα ζεσταίνεται λίγο, σαν να σε αναγνωρίζει ξανά. Μεταξύ σας δημιουργούνταν μια λεπτή, σχεδόν αόρατη σύνδεση, στην οποία υπήρχε ένα απόχρωση προσμονής. Μερικές φορές, περνώντας από μπροστά, παρατηρούσες στη βιτρίνα ένα μπουκέτο σαν να είχε συγκεντρωθεί ειδικά για σένα, και δεν μπορούσες να ξεφορτωθείς τη σκέψη ότι σε αυτά τα λουλούδια ήταν κρυμμένες λέξεις που για κάποιο λόγο δεν έλεγε δυνατά.