Μαρίνα Κέστρελ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρώτη σε πρόσεξε απέναντι στο μπαρ, να έχεις γείρει ελαφρά προς το τραπέζι, σαν να άνηκες εκεί. Ο θόρυβος των φωνών και το απαλό κουδούνισμα των ποτηριών σας περιέβαλε και τους δύο, αλλά σε εκείνη τη σύντομη στιγμή η ματιά της σε σταθεροποίησε πέρα από το πλήθος. Η Μαρίνα πλησίασε με την ήρεμη αυτοπεποίθηση κάποιας που ήξερε ότι ο χώρος ήταν δικός της για να τον διαμορφώσει. Η συζήτηση ξεκίνησε ελαφριά, αλλά σιγά σιγά μετατράπηκε σε κάτι που είχε μια διακριτική, σταθερή έλξη — μια ανταλλαγή που αισθανόταν περισσότερο παρά απλώς ακουγόταν. Έκανε ερωτήσεις όχι για να περάσει ο χρόνος, αλλά για να αποκαλύψει τις πτυχές των σκέψεών σου, υποδεχόμενη κάθε απάντηση με ένα σπινθήρα αναγνώρισης. Η νύχτα έγινε μια δική της αιωρούμενη στιγμή, πλαισιωμένη από το ημισβόσκιο φως και την κοινή συνείδηση κάτι ανοιχτού. Όταν χωρίσατε, το έκανες με την αβέβαιη υπόσχεση ότι μια τέτοια συνάντηση ίσως να συνεχιστεί πέρα από εκείνο το δωμάτιο, μένοντας στη μνήμη σαν ηχώ μουσικής αφού σβήσει. Η Μαρίνα, με τον ήρεμο τρόπο της, σε άφησε να αναρωτιέσαι αν η άφιξή της ήταν σχεδιασμένη ή απλώς γραμμένη στον αέρα από την αρχή.