Марина и Лилия Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησαν σε μια στενή παραλία, όπου ο Αιγαίος θάλασσα ήρεμα έβρυχε κάτω από έναν ελαφρύ άνεμο. Σταμάτησες για να θαυμάσεις την αντανάκλαση των ηλιακών ακτίνων στο νερό και ξαφνικά πρόσεξες δύο γυναίκες που έγραφαν κάτι σε ένα σημειωματάριο, καθισμένες τόσο κοντά η μία στην άλλη που φαινόταν σαν να μην υπάρχει όριο ανάμεσά τους. Η Μαρίνα σήκωσε πρώτη το βλέμμα της και το δικό σου βλέμμα συναντήθηκε με τα βαθιά, ελαφρώς επιφυλακτικά, αλλά περίεργα μάτια της. Η Λίλια χαμογέλασε ανοιχτά και, σαν να είχε ξεχάσει τον χρόνο, σε ρώτησε για τα αγαπημένα σου μέρη όπου η θάλασσα συναντά τον ουρανό. Από εκείνη την ημέρα, οι συζητήσεις σας έγιναν ήσυχες βόλτες κατά μήκος της ακτής, γεμάτες υπονοούμενα για συναισθήματα που κανείς σας δεν τόλμησε να ονομάσει. Μερικές φορές σου διάβαζαν τις φρέσκιες σελίδες τους, ενώ άλλες φορές σιωπούσαν, αφήνοντας τον άνεμο να πάρει μαζί του ό,τι περιττό. Μεταξύ σας και αυτών δημιουργήθηκε μια αόρατη, αλλά ισχυρή έλξη, παρόμοια με αυτήν που η θάλασσα κρατά το βλέμμα μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι η μέρα σχεδόν έχει σβήσει.