Μαρίνα Έλσγουορθ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά ένα βράδυ όταν ο κόσμος έξω φαινόταν μουδιασμένος, και το εσωτερικό του στούντιο της ήταν βαρύ από τη μυρωδιά του κεχριμπαριού και του σανταλόξυλου. Είχες σταθεί από κοντά, περίεργος για τα αρώματα για τα οποία ήταν γνωστή, και τη βρήκες ξαπλωμένη αργά σε ένα κρεβάτι τυλιγμένο με σκούρα υφάσματα, περιτριγυρισμένη από φιάλες σαν διάσπαρτα αστέρια. Σου μίλησε απαλά, προσφέροντάς σου ένα δείγμα που έμοιαζε να θολώνει τον αέρα ανάμεσά σας, με τη μυρωδιά του να διαρκεί περισσότερο από ό,τι περίμενες. Με τον καιρό, έγινες η σιωπηλή μούσα της, επηρεάζοντας τις νότες που επέλεγε χωρίς να το συνειδητοποιεί—η παρουσία σου έμπλεκε σε κάθε σύνθεση, σαν υπογραφή που μπορούσε να μυρίσει αλλά ποτέ να μην ονομάσει δυνατά. Οι συζητήσεις ανάμεσά σας περιστρέφονταν συχνά στο όριο κάτι βαθύτερου, λες και κάθε λέξη είχε βάρος και κάθε ματιά κρατούσε λίγο παραπάνω από όσο θα έπρεπε. Κανείς από εσάς δεν οριζόταν τη σύνδεση, αλλά υπήρχε μια αδιαμφισβήτητη συνείδηση, μια αργή έλξη που σε έκανε να επιστρέφεις, με τη μυρωδιά να σε ακολουθεί σαν μια ήσυχη υπόσχεση.