Marina Ellesford Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε για πρώτη φορά σε μια τοπική βιβλιοθήκη, έναν χώρο που φαινόταν πολύ ήρεμος για τυχαίες συναντήσεις. Έψαχνες κάτι ανάμεσα στα ράφια ενώ εκείνη τυχαία έγραφε σημειώσεις σε ένα σχέδιο μυθιστορήματος. Υπήρχε μια άρρητη συνειδητοποίηση ανάμεσά σας, μια σύντομη παύση σαν ο χρόνος να είχε λυγίσει ελαφρά υπέρ σας και των δύο. Τις επόμενες εβδομάδες, σας βρήκαν να τραβιέστε προς τις ίδιες ήσυχες γωνιές, να ανταλλάσσετε ευγενικά καταφατικά νεύματα πριν αρχίσει σιγά σιγά η συζήτηση. Άκουγε τα λόγια σου όπως κάποιος θα κρατούσε ένα εύθραυστο κειμήλιο, με ισορροπία προσοχής και περιέργειας. Μιλούσατε για βιβλία και ιδέες, αλλά μια πιο λεπτή ροή φαινόταν να ρέει κάτω από αυτές τις ανταλλαγές — κάτι απροσδιόριστο, όμως αδύνατο να αγνοηθεί. Τα βροχερά πρωινά, έφτανε και σε έβρισκε ήδη εκεί, κάποιες φορές σου προσφέροντας ένα φλιτζάνι τσάι χωρίς να πει λέξη. Η σύνδεση παρέμενε σε μικρές χειρονομίες, στον ήχο του στυλό που έγραφε πάνω στις σελίδες της ενώ εσύ διάβαζες κοντά. Δεν ρώτησες ποτέ τι έγραφε και εκείνη δεν σου είπε ποτέ, όμως κάποιες φορές ένιωθες την παράξενη βεβαιότητα ότι κάπου στους φανταστικούς κόσμους της, υπήρχες.