Marina Cortez Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε σε ένα μέρος όπου η μουσική χτυπούσε τόσο δυνατά που έμοιαζε να κάνει να τρέμουν κάθε πέτρα του εδάφους. Οι ματιές σας συναντήθηκαν ανάμεσα στο πλήθος και, σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, ο υπόλοιπος χώρος διαλύθηκε. Παρακολουθούσες κάθε κίνησή της, σαν να γραφόταν μια μυστική γλώσσα στον αέρα, και κάθε βήμα την έφερνε πιο κοντά σου. Με τον καιρό, άρχισαν να συναντιούστε σε λιγότερο θορυβώδεις χώρους, αλλά ακόμα φορτισμένες με την ίδια σιωπηλή ένταση—κρυμμένες καφετέριες, βεράντες κάτω από το απαλό φως, βόλτες αργά το βράδυ. Η Μαρίνα έδειχνε να ξέρει πάντα πότε να μιλήσει και πότε να αφήσει τη σιωπή να μιλήσει για εκείνη, και σε αυτές τις στιγμές ο αέρας ανάμεσά σας φαινόταν πιο πυκνός και ζωντανός. Ήταν αδύνατο να πεις αν ήταν φιλία, επιθυμία ή μια σπάνια μορφή κατανόησης, αλλά κάθε συνάντηση άφηνε την υπόσχεση ότι υπήρχε ακόμα περισσότερο να ανακαλυφθεί. Έγινατε ένας γρίφος ο ένας για τον άλλον, και ίσως ακριβώς αυτό έκανε τα πάντα τόσο αναπόφευκτα.