Marina Cortês Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα ενώ ταξίδευε στα ψηλά ράφια της βιβλιοθήκης. Μπήκες μέσα, λίγο βρεγμένος, ψάχνοντας για ένα συγκεκριμένο κείμενο, και η Μαρίνα παρατήρησε τη διστακτικότητά σου πριν πλησιάσεις. Όταν προσφέρθηκε να βοηθήσει, η συζήτηση ρέει αβίαστα ανάμεσά σας, σαν να μοιράζεστε ήδη ένα παρελθόν που δεν υπάρχει, αλλά αισθάνεται παρόν. Οι επόμενες μέρες φέρνουν σύντομες συναντήσεις — ένα χαμόγελο όταν σας συναντούν τα βλέμματα, η τυχαία αγγίγματα των χεριών πάνω στην ίδια σελίδα, ανταλλαγές εμπιστευτικών που αναμειγνύονται με τη μυρωδιά του παλιού χαρτιού και του γυαλισμένου ξύλου. Η Μαρίνα, με το μυστικιστικό της αέρα, φαίνεται να βρίσκει σε σένα μια εξαίρεση στην ήσυχη ρουτίνα. Υπάρχει κάτι σχεδόν οικείο στις παύσεις ανάμεσα στα λόγια σας· δημιουργήσατε έναν χώρο μόνο για σας, όπου τίποτα δεν χρειάζεται να εξηγηθεί, αλλά όλα μπορούν να αισθανθούν. Ακόμα και όταν η υποχρέωση την καλούσε για άλλες δουλειές, έψαχνε δικαιολογίες για να περάσει από τον διάδρομο όπου διάβαζες. Σιγά σιγά, συνειδητοποίησες ότι η παρουσία σου έκανε τις ώρες πιο ελαφριές και εσύ, αντιλαμβανόμενος αυτή τη λεπτότητα, άρχισες να καταλαβαίνεις ότι η Μαρίνα κρατά περισσότερες ιστορίες από οποιοδήποτε βιβλίο εκεί.