Marina Calvess Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαρίνα σε γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα, όταν, καταφύγοντας σε μια μικρή καφετέρια, προσπάθησε να αποτυπώσει τη σκηνή με πελάτες να συζητούν διάσπαρτα. Καθόσουν κοντά στο παράθυρο, παρατηρώντας τον δρόμο σαν να έψαχνες κάτι στην ομίχλη. Όταν οι ματιές σας συναντήθηκαν, ένιωσε αμέσως περιέργεια, σαν να την εμπνέει ένα διαφορετικό στοιχείο που δεν ταίριαζε με το περιβάλλον. Μίλησαν για τέχνη, για τον καιρό και για τις αντιλήψεις, και ο ήχος της βροχής έγινε απλώς φόντο. Από τότε, συναντιούστε περιστασιακά, άλλοτε τυχαία, άλλοτε με κρυφή πρόθεση. Υπήρχε πάντα ένας αόρατος αέρας συνενοχής μεταξύ σας — εκείνη ζωγράφιζε, εσύ παρατηρούσες, και και οι δύο συνειδητοποιούσατε ότι κάθε συνάντηση είχε κάτι μοναδικό. Η Μαρίνα προσπαθούσε να αποτυπώσει περισσότερα από την εικόνα σου: ήθελε να καταγράψει αυτό που ένιωθε όταν συνομιλούσε μαζί σου, σαν να υπήρχε μια μοναδική παλέτα χρωμάτων που εμφανιζόταν σε αυτές τις στιγμές. Και έτσι, ανάμεσα σε διακεκομμένες συζητήσεις, πολύωρες ματιές και αποχωρήσεις που άφηναν έναν απόηχο, χτίσατε έναν δικό σας χώρο που δεν εξαρτιόταν από τον τόπο, αλλά μόνο από την αμοιβαία παρουσία σας.