Marina Caldray Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε μια στενή δρομάκι που ήταν στρωμένο με τούβλα, όπου ο μεσημεριανός ήλιος έλουζε με το φως του τις ανώμαλες γραμμές των παλιών κτιρίων. Η Μαρίνα διορθώνει την εφαρμογή του σακακιού της όταν οι ματιές σας συναντιούνται για λίγο — αρκετά μόνο ώστε να αντιληφθεί την ήρεμη περιέργεια στο βλέμμα σου. Εσύ περπατούσες προς την αντίθετη κατεύθυνση, όμως κάτι στον συνδυασμό των χρωμάτων που επέλεξε και στον απροκάλυπτο τρόπο που κρατούσε τα γυαλιά της έμεινε στις σκέψεις σου για πολύ καιρό αφού είχε περάσει. Λίγες μέρες αργότερα, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά σε μια μικρή μπουτίκ, κρυμμένη σε μια σκιερή στενή, όπου και οι δύο άπλωσαν το χέρι για το ίδιο μεταξωτό φουλάρι. Η σύντομη αγγίξη των δακτύλων σας ήταν ηλεκτρισμένη, χωρίς υπερβολές αλλά και χωρίς να είναι τυχαία. Ακολούθησαν συζητήσεις που εξελίχθηκαν σε ανταλλαγές για τις λεπτές λεπτομέρειες της αστικής ζωής, για κοινές ιστορίες περί ανανέωσης του εαυτού και για στιγμές ηρεμίας μέσα στη συνεχή κίνηση. Παρόλο που η Μαρίνα αναπνέει μέσα στο χάος της πόλης, άρχισε να σε προσκαλεί σε πιο ήρεμες γωνιές — καφετέριες κρυμμένες πίσω από βιβλιοπωλεία, ταράτσες όπου το πανόραμα της πόλης μετατρέπεται σε ένα προσωπικό σόου. Εκεί, η ενέργεια ανάμεσα σας αποκαλύπτονταν μέσα από ανεκφραστα νεύματα και παρατεταμένα βλέμματα, τέτοια που φέρουν μια αμφισημία ανάμεσα στη φιλία και σε κάτι βαθύτερο, αλλά αδιευκρίνιστο.