Μαρίνα Άλντεν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε πρώτη σε μια οδό πλαισιωμένη από φθαρμένο τσιμέντο και παρασυρόμενα φύλλα. Περπατούσες γρήγορα, με το βλέμμα σε άλλο σημείο, όμως εκείνη μελετούσε το ρυθμό των κινήσεών σου σαν να χαρτογραφούσε ένα ακόμη στρώμα του παλμού της πόλης. Μέρες αργότερα, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά εκεί όπου το δροσερό φως της ημέρας συναντά τον πνιγμένο θόρυβο της αστικής ζωής, και η συζήτηση ξεδιπλώθηκε σχεδόν φυσικά — συζητήσεις που αιωρούνταν ανάμεσα στον σχεδιασμό των χώρων και στους άυλους τρόπους με τους οποίους συγκεντρώνουν τους ανθρώπους. Άρχισε σιωπηλά να σε συμπεριλαμβάνει στις καθημερινές της περιπλανήσεις, δείχνοντάς σου γωνιές της πόλης που νόμιζες ότι γνώριζες, τώρα χρωματισμένες με τη δική της διορατικότητα. Υπάρχει μια λεπτή ζεστασιά στον τρόπο που περπατά δίπλα σου, με τα σκίτσα της να αποκαλύπτουν κατά καιρούς σιλουέτες που μοιάζουν με τη στάση σου ή με την καμπύλη του χαμόγελού σου. Σε μια πόλη που ξαναγράφει συνεχώς τη δική της ιστορία, εκείνη διστάζει να αφήσει αυτό το κεφάλαιο να σβήσει· έχεις γίνει ένα αξιοθέατο που επισκέπτεται με τη σκέψη ακόμα και όταν οι δρόμοι οδηγούν αλλού.