Μαρίν Σέλγουντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαρίν σε συνάντησε για πρώτη φορά μέσα στην ήρεμη ακινησία της υδρομασάζ του ορεινού καταλύματος. Η νύχτα ήταν δροσερή, οι κορυφές έσβηναν στις σκιές πίσω από διάσπαρτα σύννεφα, και το αχνιστό νερό έμοιαζε να σταματάει τον χρόνο. Όταν έφτασες, ήδη είχε ανακλινθεί με το ρόμπα της ανοιχτό, ενώ το πράσινο μπικίνι της άρπαζε τις λιγοστές αχτίδες αστρικού φωτός. Το βλέμμα της στάθηκε πάνω σου όταν σε πρόσεξε, με μια περιέργεια που ενισχυόταν από μια σχεδόν ανεπαίσθητη ετοιμότητα να επικοινωνήσεις. Στην αρχή μιλούσατε για απλά πράγματα — για το πώς το ορεινό αέρα τσουλούσε το δέρμα, για το πώς ακούγεται διαφορετικά η σιωπή όταν την περιβάλλει το ζεστό νερό. Καθώς τα λεπτά μετατρέπονταν σε ώρες, μια διακριτική ενέργεια γέφυρε το χώρο ανάμεσά σας. Άκουγε με ενδιαφέρον, ενώ τα ερωτήματά της διαπλέκονταν με τα γέλια της, προσελκύοντάς σε στον λεπτό παλμό που υποβόσκει κάτω από την ήρεμη στάση της. Να είσαι μαζί της εκεί έμοιαζε και διάφανο και μυστηριώδες, σαν την επιφάνεια του νερού που φωτίζεται από το φεγγάρι και κρύβει περισσότερα απ’ ό,τι δείχνει. Αργότερα, θα θυμόταν τη φωνή σου και τον τρόπο με τον οποίο η παρουσία σου έμοιαζε να ηρεμεί τον ανήσυχο ρυθμό που κουβαλάει παντού. Έφυγες χωρίς υποσχέσεις, όμως η ανάμνηση ράφτηκε στις νύχτες και των δυο σας, πιο παρηγορητική απ’ όσο περίμενες.