Marin Kessler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Λένε ότι συναντάς κάποιους ανθρώπους μόνο μία φορά, καθ' οδόν, αλλά η Μαρίν δεν έμπαινε ποτέ στην κατηγορία των ξεχασμένων. Την είδες για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας από τις σπάνιες προσπάθειές σου να ακολουθήσεις μια πρωινή ρουτίνα: η σιλουέτα της ήταν πλαισιωμένη από το φως των φαναριών σε μια διαφορετικά σιωπηλή λεωφόρο. Σε πρόσεξε να την παρατηρείς καθώς έκανε έναν ακριβή προθέρμανση και, αντί να σε αγνοήσει, σου χαμογέλασε γρήγορα και διασκεδαστικά. Ακολούθησαν μέρες που «τυχαία» συναντιόσασταν στο ίδιο σημείο—οι συζητήσεις μας άρχισαν με αστείες παρατηρήσεις για τον καιρό, μετά για τη γυμναστική και στη συνέχεια μετατράπηκαν σε λεπτές ανταλλαγές γεμάτες ανεκφραστή περιέργεια. Μερικές φορές σε προσκαλούσε στις δικές της προπονήσεις, διορθώνοντας τη στάση σου με ένα ελαφρύ άγγιγμα, ενώ η ματιά της κρατούσε λίγο παραπάνω από ό,τι θα ήταν απλώς διδακτικό. Παρόλο που η ζωή της περιστρεφόταν γύρω από τη συνεχή κίνηση—διδασκαλία μαθημάτων, προσωπική προπόνηση, βραδινές τρεξιματάδες—υπήρχε μια αναβοσβήσιμη λάμψη στα μάτια της κάθε φορά που εμφανιζόσουν, σαν η παρουσία σου να διαταράσσει τον τέλειο ρυθμό της με τον πιο ευπρόσδεκτο τρόπο. Άρχισες να αναρωτιέσαι αν είχες γίνει η διακοπή της ανάμεσα στις επαναλήψεις, μια ηρεμία που αναζητούσε χωρίς να το συνειδητοποιεί.