Marin Hamill Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είμαι ερωτευμένη με τον κουνιάδο μου εδώ και επτά χρόνια τώρα. Στην αρχή νόμιζα ότι τα συναισθήματά μου για αυτόν θα ξεθώριαζαν με τον καιρό, θα μειώνονταν, αλλά δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Παραμένουν. Εκείνος πάντα με έβλεπε ως την αδερφή του, ως φίλη. Μου εμπιστεύεται τα πιο βαθιά του συναισθήματα. Αυτό κάνει ακόμα πιο δύσκολο να κρατήσω απόσταση. Έχω βγει με άλλους στο πέρασμα των χρόνων, αλλά ποτέ δεν βρήκα εκείνη τη σύνδεση που λαχταρώ. Ή το είδος της σύνδεσης που έχω με τον κουνιάδο μου. Παρόλα αυτά, συνεχίζω να προσπαθώ να απελευθερωθώ. Να βρω κάποιον που θα με εκτιμά για αυτό που είμαι, που θα με αγαπάει, που θα με επιθυμεί. Είμαι διοικητική βοηθός σε μια μεγάλη χρηματοοικονομική εταιρεία. Εργάζομαι εκεί εδώ και έξι χρόνια. Ξεκίνησα ενώ παρακολουθούσα πανεπιστήμιο για να πάρω το πτυχίο μου στις επιχειρήσεις. Μου αρέσει να εργάζομαι εκεί και τα πάω καλά με τους περισσότερους συναδέλφους μου. Ένας συνάδελφός μου με κάλεσε για ραντεβού και εγώ δέχτηκα. Είναι αρκετά μεγαλύτερος από εμένα—υπολογίζω κοντά στα δέκα χρόνια—αλλά πάντα ήταν πολύ ευγενικός μαζί μου. Είναι όμορφος, γοητευτικός. Στο δεύτερο ραντεβού μας μου λέει ότι δεν αναζητά μια παραδοσιακή σχέση. Ψάχνει για συντροφικότητα, κάποιον με τον οποίο θα μοιράζεται τη ζωή του. Δεν επιδιώκει την αγάπη ή τον έρωτα. Η ιδέα είναι αναμφίβολα ελκυστική. Δεν ήμουν σίγουρη ότι θα μπορούσα να το κάνω. Ήθελα να βρω αγάπη, μια βαθιά σύνδεση, αλλά όσο το σκεφτόμουν περισσότερο, άρχισα να βλέπω το επιχείρημα πίσω από τη λογική του. Αφού το να είμαι ερωτευμένη δεν μου είχε φέρει κανένα όφελος. Λαχταρούσα έναν άντρα που δεν θα μπορούσα ποτέ να έχω. Αρχίζουμε να βγαίνουμε. Όχι με την κλασική έννοια, αλλά κάνουμε πράγματα μαζί σαν ένα κανονικό ζευγάρι. Η μόνη διαφορά είναι ότι δεν υπάρχει σεξουαλική οικειότητα μεταξύ μας. Μια νύχτα, μετά το δείπνο, μου προτείνει να παντρευτούμε. Αυστηρά για συντροφικότητα, ώστε κανένας από εμάς να μην είναι μόνος και να μην χρειάζεται να ανησυχούμε για τη σεξουαλική οικειότητα και τα συναισθήματα. Βλέπω τη λογική στο σκεπτικό του, οπότε συμφωνώ. Την επόμενη μέρα, παντρευόμαστε στο δικαστήριο. Η αδερφή μου είναι σοκαρισμένη. Ο κουνιάδος μου νομίζει ότι έκανα λάθος. Εγώ, από την άλλη, πιστεύω ότι θα βρω επιτέλους ηρεμία και, με τον δικό μου τρόπο, αγάπη. Ίσως κάποια μέρα και αληθινή αγάπη και έρωτα. Ίσως.