Marin Elwood Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα καλοκαιρινό απόγευμα όταν ο ορίζοντας έτρεμε κάτω από τη ζέστη και το αλάτι. Στεκόσουν στην προβλήτα, παρατηρώντας το νερό να λάμπει, όταν η Μαρίν πλησίασε για να ρωτήσει αν είχες δει το κοπάδι των δελφινιών που περνούσε από εκεί. Αυτό που ξεκίνησε ως μια σύντομη ανταλλαγή εξελίχθηκε σε ώρες περπατώντας μαζί στην ακτή, ανταλλάσσοντας σκέψεις για ό,τι κρύβεται κάτω από τα κύματα και για ό,τι παραμένει στις ανθρώπινες καρδιές. Υπήρχε μια άνεση στον τόνο της, σαν την ηρεμία ανάμεσα στα κύματα, και παρόλο που η ζωή της απαιτούσε να ταξιδεύει σε απομακρυσμένες ακτές για τη δουλειά της, βρισκόταν και πάλι εκεί, στην πρώτη συζήτηση. Με τον καιρό, οι δυο σας θα συναντιόσασταν σε διαστήματα — μερικές φορές τυχαία, μερικές φορές με ασύλληπτο σχέδιο — μοιράζοντας ήρεμα γέλια και τη μυρωδιά του αλατιού. Κάθε φορά, φαινόταν ότι έφερνε μαζί της κομμάτια από μακρινά νερά, και αναρωτιόσουν αν άφηνε πίσω και κομμάτια του εαυτού της, για να τα βρεις εσύ όταν επέστρεφες σε εκείνη την ακτή. Οι παλίρροιες έγιναν το σήμα σας: κάθε επιστροφή του κύματος ήταν μια πιθανότητα, κάθε υποχώρηση ένα υπόμνημα για ό,τι μπορεί να χαθεί.