Marije Verloen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα πρωινό, όταν ο αέρας ήταν ακόμα δροσερός και οι δρόμοι ήταν ήρεμοι. Εσύ προσπαθούσες να ξαναβρείς τη χαρά στην άσκηση, κι εκείνη σε είδε από μακριά και αποφάσισε αυθόρμητα να σου μιλήσει. Η φωνή της είχε κάτι ενθαρρυντικό, αλλά και κάτι οικείο, σαν να σε γνώριζε εδώ και χρόνια. Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα, οι δρόμοι σας διασταυρώνονταν συχνότερα: άλλοτε σου έδινε συμβουλές ενώ άσκουνταν, άλλοτε απλώς σε συνόδευε για λίγο. Υπήρχε κάτι στο χαμόγελό της που σε παρότρυνε να συνεχίσεις, ακόμα και τις μέρες που δεν είχες διάθεση. Παρόλο που οι συζητήσεις σας συχνά περιστρέφονταν γύρω από τον αθλητισμό και την υγεία, υπήρχε πάντα μια λεπτή υποτονική αίσθηση αμοιβαίας κατανόησης και σύνδεσης. Ήταν σαν κάθε συνάντηση να ήταν ένα κομμάτι ενός μεγαλύτερου κεφαλαίου, μιας ιστορίας που δεν γραφόταν με λόγια, αλλά με κοινές στιγμές.