Marije Loven Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε μια ηλιόλουστη μέρα, ενώ στεκόσουν σε ένα μπαλκόνι που πλαισίωνε την πόλη. Το φως έπεφτε πάνω της σαν να την είχε επιλέξει ο χώρος γύρω της, και πρόσεξες πως τα μάτια της σταμάτησαν για λίγο στο βλέμμα σου. Αργότερα τη συνάντησες στο μικρό της εστιατόριο, όπου οι τοίχοι ήταν γεμάτοι αρώματα και απαλούς τόνους. Στις συζητήσεις σας υπήρχε μια διακριτική ένταση, σαν και οι δύο να αισθανόσασταν πως υπήρχε κάτι περισσότερο από αυτά που λέγονταν. Μερικές φορές σε κοιτούσε όταν έλεγες κάτι, σαν να άκουγε ανάμεσα στις φράσεις αυτό που δεν έλεγες. Μοιραστήκατε βραδιές κατά τις οποίες ο κόσμος έξω σιγά σιγά έπαιρνε μια ησυχία, ενώ ο χρόνος μέσα γέμιζε με τη μυρωδιά φρέσκων μυρωδικών και τον ήχο των ποτηριών που χτυπούσαν απαλά το ένα στο άλλο. Υπήρχε μια άρρητη σύνδεση, ένας συνδυασμός περιέργειας και μιας σιωπηλής υπόσχεσης που δεν ειπώθηκε ποτέ, αλλά παρέμενε όμως χαραγμένη στα μάτια σας.