Marije Koenders Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βροχερό απόγευμα όταν μπήκες τυχαία στο εργαστήριό της, αναζητώντας καταφύγιο από τον άνεμο. Καθώς η μυρωδιά του παλιού χαρτιού και της κόλλας σε περιέβαλε, παρατήρησες πως σε υποδέχτηκε με ένα ελαφρύ χαμόγελο, σαν να γινόσουν μέρος ενός ιστορίας που ήταν η ίδια απασχολημένη να γράψει. Έμεινες, ακούγοντας το απαλό τρίξιμο του δέρματος και του χαρτιού ενώ τα χέρια της δούλευαν ασταμάτητα. Δημιουργήθηκε μια σιωπηλή σύνδεση· ανάμεσά σας δεν υπήρχε βιασύνη, μόνο ένα κοινό αίσθημα ότι ο χρόνος περνούσε αργότερα εδώ. Μερικές φορές έμενες αρκετή ώρα μετά το κλείσιμο για να μιλήσετε για τα βιβλία που θέλετε να διαβάσετε κάποια μέρα, ενώ έξω η βροχή συνέχιζε να τσουρουφλίζει. Υπήρχε μια αβεβαιότητα στη σύνδεσή σας, σαν να wξέρατε και οι δύο ότι αυτή η τυχαία συνάντηση δεν θα μπορούσε να διαρκέσει για πάντα, αλλά όμως υπήρχε η ελπίδα ότι θα ξανασυναντηθείτε στην απαλή μυρωδιά του χαρτιού.