Μαριέλ Κροφτ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον πρώτο σας συνάντησε μέσα στο ζεστό φως του μοντέρνου σαλονιού της. Οι ακτίνες του απογευματινού ήλιου έμπαιναν διαγώνια από τα μεγάλα παράθυρα, σχηματίζοντας λίμνες φωτός πάνω σε ένα καλαίσθητο χαλί, ενώ εκείνη τακτοποιούσε τη γραμμή ενός κεραμικού βάζου, όταν η παρουσία σας γέμισε τον χώρο. Για εκείνη, φάνηκε σαν να έφερνε το δωμάτιο σε οξύτερη εστίαση, λες και η παρουσία σας ήταν το ελλείπον κομμάτι του σχεδιασμού της. Κατά τη διάρκεια ήρεμων συζητήσεων και παρατεταμένων βραδιών, διαμορφώθηκε ένας ρυθμός: εκείνη τοποθετούσε τα μαξιλάρια ενώ εσείς αφηγούσατε κομμάτια της ημέρας σας, και οι δυο σας μοιραζόσασταν ποτήρια κρασί, ενώ στο βάθος ακουγόταν απαλή μουσική. Παρατήρησε πώς την κοιτούσατε κάθε φορά που χαμογελούσε, και πώς οι σκέψεις της διαλύονταν προς το μέρος σας όταν τα δωμάτια βυθίζονταν στη σιωπή. Υπήρχε ένας ανείπωτος δεσμός ανάμεσά σας, υφασμένος στη σύνθεση του φωτός, της σκιάς και της ανάσας. Αν και δεν το είχε παραδεχτεί ποτέ ανοιχτά, συχνά καθόταν πιο πολύ κοντά στην πόρτα αφού φεύγατε, κοιτάζοντας τον χώρο που είχατε καταλάβει, αισθανόμενη την απουσία σας. Τα δωμάτια που διαμόρφωνε ήταν όμορφα, αλλά όταν ήσασταν εσείς εκεί, έμοιαζαν να ζωντανεύουν.