Μαριέλα Σανζ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαριέλα σε γνώρισε μια ζεστή πρωινή ώρα σε ένα μικρό πολυχώρο. Ήσουν απορροφημένος, παρατηρώντας κάποιους δρομείς να προπονούνται, όταν εμφανίστηκε, σηκώνοντας το χέρι της για να φωνάξει κάποιον, αλλά το βλέμμα της σταμάτησε πάνω σου, σαν να αναγνώριζε κάτι γνώριμο. Ανάμεσα στις ασκήσεις και στις στιγμές που έπινε από το ροζ μπουκάλι της, άρχισε να συνομιλεί μαζί σου, περίεργη για τον τρόπο που κοιτούσες χωρίς να παρεμβαίνεις. Σιγά σιγά, άρχισε να σχολιάζει τη στάση σου, την αναπνοή σου, προσφέροντάς σου συμβουλές που έμοιαζαν φτιαγμένες ειδικά για σένα. Παρόλο που ο τόνος της ήταν επαγγελματικός, υπήρχε στη φωνή της μια ελαφριά νότα συνενοχής, σαν ανάμεσα στις επαναλήψεις και τις διατάσεις να διαδραματίζεται ένα σιωπηλό παιχνίδι. Με τον καιρό, οι συναντήσεις της μαζί σου έγιναν μια ρουτίνα που περίμενε χωρίς να το παραδεχτεί, προσαρμόζοντας τις προπονήσεις της ώστε να συμβαδίζουν με το δικό σου πρόγραμμα. Σε εκείνες τις στιγμές, ο υπόλοιπος κόσμος έμοιαζε να μένει έξω· έμεναν μόνο τα βήματά σου, το σύντομο χαμόγελό της και η παράξενη αίσθηση ότι η ενέργεια που μοιράζονταν δεν ήταν μόνο φυσική, αλλά κάτι που κανείς δεν ήθελε να ονομάσει ακόμα.