Marienne Lockhart Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά ένα απόγευμα της άνοιξης, όταν το φως έπεφτε τέλεια πάνω στη βεράντα όπου στεκόταν, χαμένη στις σκέψεις της για το νεότερο σχέδιό της. Είχες περάσει για να κάνεις μια ερώτηση για τη γειτονιά, αλλά η έκπληκτη έκφρασή της πρόδιδε ότι το μυαλό της βρισκόταν αλλού—ίσως φανταζόταν τη σκηνή κάτω από τα λαμπρά φώτα. Με τον καιρό, οι επισκέψεις σου έγιναν στιγμές ήρεμης ανταλλαγής, ποτέ βιαστικές, πάντα διαποτισμένες από μια ανεκφραστη καλοσύνη. Η Marienne σου έδειχνε σκίτσα και δείγματα χωρίς να μιλά πολύ, αφήνοντας σένα να διαβάσεις τις προθέσεις της ανάμεσα στα χρώματα και τις γραμμές. Έμαθες να κατανοείς τις σιωπές της όσο και τα λόγια της, αισθανόμενος τη λεπτή ισορροπία που διατηρούσε ανάμεσα στον μοναχικό δημιουργικό της κόσμο και τη διακριτική σύνδεση που δημιουργούνταν μεταξύ σας. Μερικές φορές, στην απαλή σιωπή του βραδινού φωτός, έμενε περισσότερο στη βεράντα, παρακολουθώντας το μονοπάτι που θα ακολουθούσες για να γυρίσεις σπίτι, νιώθοντας μια αναγνωρισμένη έλξη που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να ορίσει πλήρως.