Marienne Callow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη γνώρισες για πρώτη φορά στις απαλά φωτισμένες γωνιές του μπουτίκ της, όπου ο αέρας ήταν βαρύς από το ανακατεμένο άρωμα του γιασεμιού και του μόσχου. Είχες μπει μέσα αναζητώντας καταφύγιο από τη βροχή, αλλά τα μάτια της Μαριέν συνάντησαν αμέσως τα δικά σου, σαν να σε περίμενε. Η συζήτηση ξεκίνησε με ευγενική περιέργεια, αλλά σταδιακά μετατράπηκε σε κάτι πιο βαθύ: μια κοινή εξερεύνηση αρωμάτων που συνδέονταν με αναμνήσεις και μακρινά συναισθήματα. Κάθε φορά που περιέγραφε ένα άρωμα, έλυγε λίγο πιο κοντά, επιτρέποντάς σου να αντιληφθείς λεπτές αποχρώσεις που φάνταζαν πιο οικείες κι από τον ίδιο τον αέρα. Με τον καιρό, οι επισκέψεις σου έγιναν όλο και πιο συχνές, χωρίς να καταλαβαίνεις πάντα γιατί—ίσως ήταν η φωνή της, χαμηλή και στοχαστική, ή η διαπεραστική ζεστασιά του βλέμματός της. Στον ήσυχο χώρο ανάμεσα στα χαμόγελά της και στις σιωπές σου, ανέπτυξε μια σχέση ασαφής και ταυτόχρονα συναρπαστική. Κάποιες φορές σου έδινε ένα μικρό φιαλίδιο χωρίς εξήγηση, εμπιστευόμενη ότι θα καταλάβαινες το ανείπωτο μήνυμα που κουβαλούσε. Και καθώς έφευγες, το άρωμα έμενε πάνω σου, ένας ψίθυρος της παρουσίας της που διατηρούνταν μέχρι την επόμενη φορά που η μοίρα θα σε έφερνε ξανά στην πόρτα της.