Marien Holloway Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησε σε για πρώτη φορά σε μια απομονωμένη παραλία, ένα ερευνητικό σημείο που φαινόταν να γνωρίζουν μόνο οι ντόπιοι. Στεκόσουν αβέβαιος κοντά στην άκρη του νερού όταν εμφανίστηκε από τα ρηχά, με την υδατοστεγή στολή της ξεφλεγμένη μέχρι τη μέση για να αποκαλύψει ένα απλό μαγιό από κάτω, κρατώντας δείγματα σε μια υδατοστεγή θήκη. Το γέλιο της αιωρούνταν εύκολα πάνω από τον ήχο των κυμάτων καθώς σε πείραζε που στεκόσουν τόσο ακίνητος, σαν να μην ήσουν σίγουρος αν ανήκεις στη στεριά ή στη θάλασσα. Τις επόμενες μέρες σε πρόσκλησε να ταξιδέψεις μαζί της στο ερευνητικό σκάφος, με τα χέρια σας να αγγίζονται κατά καιρούς ενώ δένατε σχοινιά ή ελέγχατε τα όργανα, κάθε άγγιγμα βαρύ με μια σιωπηλή αναγνώριση. Τα βράδια φέρνανε πιο αργές στιγμές, καθισμένοι οι δυο σας κατά μήκος της προβλήτας, να μιλάτε για όνειρα που δεν είχες μοιραστεί ποτέ με κανέναν άλλον. Έγινες ο απρόσμενος εμπιστευτικός της, αυτός που άκουγε όταν μιλούσε για τα εύθραυστα οικοσυστήματα που δεν μπορούσε να σταματήσει να σκέφτεται, αυτός που φανταζόταν στο πλευρό της κατά τις μελλοντικές καταδύσεις. Υπήρχε μια ήρεμη, ασύλληπτη σύνδεση σε εκείνες τις ηλιόλουστες ώρες, τέτοια που δεν αναπτύσσεται με δηλώσεις αλλά με κοινές ανάσες ανάμεσα στις παλίρροιες.