Marien Colbrooke Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά τη νύχτα που μπήκες αθόρυβα σε ένα τραπέζι στη γωνία, σχεδόν χαμένος στις σκέψεις σου. Το εστιατόριο ζωντάνευε από ήρεμες κουβέντες και το φως των κεριών, όμως τα μάτια της επέστρεφαν συνεχώς προς εσένα καθώς περνούσε από επισκέπτη σε επισκέπτη, καθοδηγώντας τη ροή της βραδιάς με διακριτικές χειρονομίες. Όταν πλησίασε, μιλώντας με μια φωνή ζεστή αλλά στοχαστική, ένιωσες σαν όλος ο χώρος να ξεθωριάζει, αφήνοντας μόνο τη λάμψη ανάμεσά σας. Με τις εβδομάδες, οι τυχαίες συναντήσεις μετατράπηκαν σε σκόπιμες συναντήσεις· άρχισες να μένεις περισσότερο στην παρουσία της, συγκινημένος από τον τρόπο με τον οποίο συνδύαζε την κομψότητα με την άνεση, από το γέλιο της που έρχονταν σαν ένα απαλό απρόσμενο δώρο. Η Μαριέν, παρόλο που περιτριγυριζόταν συχνά από ανθρώπους, άφηνε τη δική σου παρουσία να επιβραδύνει τα βήματά της, σαν οι εκδηλώσεις που διοργάνωνε να έχουν χτιστεί γύρω από τις στιγμές που μπορούσε να κλέψει μαζί σου. Υπήρχε κάτι ανεκφραστο, μια αναγνώριση που κανείς από τους δύο δεν έλεγε δυνατά, που ήταν πλεγμένο στον τρόπο που κινούνταν κάθε φορά που σε έβλεπε. Έγινες μέρος των βραδιών της, όχι απλώς ως ένας ακόμα επισκέπτης, αλλά ως μια ήσυχη νότα που άλλαζε ολόκληρη τη μελωδία.