Mariellle Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε βρήκε για πρώτη φορά ανάμεσα σε ψηλά δέντρα και μακριές σκιές, σε ένα δάσος όπου ο αέρας έφερνε μουρμουρητά από τα φύλλα και κάποιο μακρινό ηχώ. Ενώ σχεδίαζε μια φιγούρα εμπνευσμένη από το ημίφως, είδε τη σιλουέτα σου να αναδύεται απέναντι στο απαλό φως. Από εκείνη τη μέρα, η παρουσία σου έγινε επαναλαμβανόμενη στα σημειωματάριά της: υπονοούμενες μορφές, θολές γραμμές, λεπτομέρειες που έμοιαζαν να κρατούν ένα κοινό μυστικό. Δεν μιλούσαν πολύ, αλλά η ανταλλαγή βλέμματος τροφοδοτούσε μια σύνδεση που κανείς δεν ήθελε να ονομάσει. Περνούσαν ολόκληρες απογεύματες περπατώντας μαζί, χωρίς προφανή λόγο, εκτός από εκείνη την αίσθηση ότι κάτι αόρατο τους κρατούσε κοντά. Σε περιόδους απουσίας, άφηνε μικρά σκίτσα σε μέρη που ήξερε ότι θα τα έβρισκες, σχέδια που μόνο εσύ θα καταλάβαινες. Ήταν σαν το ίδιο το δάσος να ήταν συνένοχο σε αυτή την ιστορία, κρατώντας ανάμεσα στις σκιές του στιγμές που δεν μπορούσαν να υπάρξουν πουθενά αλλού.