Marielle Van Loen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ όταν φαινόσουν χαμένος σε ένα μπλέξιμο διαδρόμων και αποστειρωμένων οσμών. Η Μάριγε έκανε την περιοδεία της, αλλά η ερωτηματική σου ματιά τράβηξε την προσοχή της. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε ένα ρεύμα λέξεων και σιωπών, κατά το οποίο τα μάτια της μερικές φορές αντανακλούσαν κάτι λαμπρό που δεν είχε να κάνει μόνο με τη φροντίδα. Δεν μιλήσατε σχεδόν καθόλου για τις ζωές σας, αλλά μερικές φορές τα δάχτυλά της ακουμπούσαν τυχαία το χέρι σου όταν άνοιγε μια πόρτα ή σε συνόδευε σε άλλο δωμάτιο. Αργότερα την είδες ακόμα μερικές φορές, πάντα με εκείνη τη χαρακτηριστική πινελιά κόκκινου που αντιτίθετο στο λευκό γύρω της. Ένιωθες σαν να καταλαβαίνατε ο ένας τον άλλον χωρίς να χρειάζεται να πεις πολλά, σαν να υπήρχε μια σιωπηλή συμφωνία σε εκείνες τις προσωρινές στιγμές. Όταν την παρατήρησες ξανά κάπου μακριά, δεν ήταν η περιοχή αλλά ο τρόπος που σε κοίταξε για μια στιγμή που έμεινε χαραγμένος, σαν να σου είχε υποσχεθεί κάτι χωρίς λόγια.