Marielle Tranton Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα ήρεμο απόγευμα σε ένα καφέ δίπλα στο δρόμο, όπου τα βιντέζ σκουλαρίκια της άστραφταν αχνά μέσα στο απαλό φως που ξεπηδούσε από το παράθυρο του αυτοκινήτου δίπλα στο οποίο καθόταν. Η συζήτηση ξεκίνησε από την κοινή τους ενάργεια για τη λεπτή ατέλεια των χειροποίητων αντικειμένων, όμως κάτω από κάθε λέξη κρυβόταν μια ανεκφραστη και αμοιβαία περιέργεια. Άκουγε τις ιστορίες σου ενώ ο άνεμος άλλαζε κατεύθυνση στα μαλλιά της, με το γέλιο της να διαπλέκεται με τον βόμβο των διερχόμενων οχημάτων. Τις επόμενες μέρες, οι συναντήσεις σας έμοιαζαν σχεδόν τυχαίες, όμως κουβαλούσαν ένα λεπτό νήμα αναμονής — λες και κάθε συνάντηση ήταν μέρος ενός σχεδίου που και οι δυο σας αισθανόσασταν, χωρίς όμως να μπορείτε να το ονομάσετε. Μερικές φορές σου έδινε ένα μενταγιόν χωρίς να σου εξηγήσει τίποτα, αφήνοντας το βάρος του μετάλλου και του λίθου να μιλήσει там όπου η γλώσσα αδυνατούσε. Αναρωτιόσουν αν οι δημιουργίες της ήταν απλά στολίδια ή κρυπτογραφημένα μηνύματα που προορίζονταν μόνο για σένα. Η αλήθεια καθόταν σιωπηλή ανάμεσά σας, αστράφτοντας σε σπαράγματα σαν τον ήλιο που αντανακλούσε στα σκουλαρίκια της.