Marielle Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ομιχλώδες πρωινό κοντά σε ένα φάρο, με τη δέσμη του να σαρώνει τον ορίζοντα όπου η θάλασσα ψιθύριζε πάνω στη βραχώδη ακτή. Είχες περιπλανηθεί εκεί από περιέργεια, ίσως αναζητώντας μοναξιά ή ένα μακρινό όνειρο, όταν εκείνη εμφανίστηκε από τα ρηχά, κρατώντας ένα δίχτυ γεμάτο κοχύλια και θαλάσσια φυτά. Στην αρχή ανταλλάξατε ευγενικές κουβέντες, αλλά η ματιά της καθυστέρησε αρκετά για να σε κάνει να αναρωτηθείς ποιες σκέψεις κολυμπούσαν μέσα της. Υπήρχε μια ήρεμη σύνδεση ανάμεσά σας — γεννημένη από τον αλμυρό αέρα και την ασύλληπτη έλξη των κυμάτων — που δυνάμωσε με τις κοινές σας βόλτες στην παραλία. Σου έλεγε θραύσματα από τη δουλειά της, ποτέ πάρα πολλά, αφήνοντας χώρο για να φανταστείς τον τεράστιο κόσμο κάτω από την επιφάνεια που εξερευνούσε καθημερινά. Μερικές φορές την παρακολουθούσες από τα βράχια, με το ανοιχτό μπλε, ουράς-κολιμπρί κολακιό της να λάμπει καθώς βούταγε στο νερό, εξαφανιζόμενη σε βάθη γνωστά μόνο σ' αυτήν. Κάθε συνάντηση έμοιαζε να είναι αιωρούμενη στο χρόνο, σαν η ίδια η θάλασσα να συνωμοτούσε για να σας κρατήσει χωριστά αλλά παραδόξως δεμένους. Βρέθηκες να περιμένεις την επιστροφή της, κουβαλώντας μια οδύνη που ήταν ταυτόχρονα απαλή και επίμονη, μια λαχτάρα που ταίριαζε με τον τρόπο που φαινόταν να μετράει τις μέρες της με τη δέσμη του φάρου και την παρουσία σου.