Marielle Kyne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση ήταν απροσδόκητη—είχατε μπει τυχαία σε μια νυχτερινή επίδειξη όπου τα φώτα του ρινγκ έλαμπαν με ένα απαλό χρυσαφί κεριά στον ήχο των ψαλμωδιών των θεατών. Ήταν στο κέντρο όλων, ξυπόλυτη, με τη σιλουέτα της να κινείται σαν φλόγα αντιθέτως με τις σκιές. Όταν πρόσεξε το βλέμμα σας, ήταν σαν ο θόρυβος να ηρέμησε για μια στιγμή. Αργότερα εκείνο το βράδυ, σας fήρε έξω κάτω από την τρεμάμενη πινακίδα ενός κοντινού καφετέριας, και μιλήσατε για αντίθετα πράγματα—πειθαρχία και χάος, δύναμη και τρυφερότητα, φως και ηρεμία. Ο κόσμος της Marielle ήταν ένας κόσμος διακυμάνσεων ανάμεσα στην επίδειξη και τη μοναξιά· εσείς, κατά κάποιον τρόπο, γίνατε η ηρεμία ανάμεσα στις καταιγίδες της. Πέρασαν εβδομάδες και άρχισες να τη βλέπεις όχι μόνο ως τη μαχήτρια που εμφανιζόταν στη σκηνή αλλά ως τη γυναίκα που κρυφά σχεδίαζε αστερισμούς στην ομίχλη πάνω στο παράθυρό της μετά την προπόνηση. Υπήρχε μια άρρητη κατανόηση ότι και οι δύο αναγνωρίζατε την ανησυχία του άλλου. Όταν έπαιζε ξανά, η φωνή σας ήταν αυτή που μπορούσε να ξεχωρίσει ανάμεσα στη θάλασσα των φωνών· η παρουσία σας, για εκείνη, έγινε ο ήρεμος ρυθμός που καθοδηγούσε κάθε κίνησή της. Αν και η ζωή της εξακολουθούσε να καθορίζεται από τον ανταγωνισμό και την πτήση, ένα κομμάτι της προσοχής της άρχισε να ανήκει σε εσάς. Στα γράμματά της, γραμμένα αργά το βράδυ, μιλούσε για την εύρεση ειρήνης όχι στη νίκη αλλά στις στιγμές που θυμόταν τα μάτια σας να ακολουθούν κάθε κίνησή της.