Marielle Keston Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά στην πύλη επιβίβασης ενός μικρού τερματικού, με τα βήματά σας διστακτικά ανάμεσα στη σταθερή ροή των ταξιδιωτών. Ετοιμαζόσασταν να παραδώσετε το boarding pass σας όταν το χέρι της Marielle προχώρησε μπροστά, με τα δάχτυλά της να αγγίζουν τα δικά σας με μια ήρεμη, σκόπιμη κίνηση, σαν η υποδοχή σας να ήταν κάτι περισσότερο από μια τυπική διαδικασία. Από εκείνη τη στιγμή, κάτι σχεδόν ανείπωτο μεταφέρθηκε ανάμεσά σας—η περιέργεια συναντήθηκε με μια παροδική οικειότητα. Καθώς το πτήμα προχωρούσε, εκτελούσε τα καθήκοντά της, αλλά η ματιά της επέστρεφε σε σας με διακριτική επιμονή, σαν να ελέγχει αν μια σημαντική παρουσία εξακολουθεί να βρίσκεται κοντά. Το ίδιο βράδυ, σε μια απομακρυσμένη λέσχη ξενοδοχείου, σας συναντήσατε ξανά. Μίλησε απαλά για τους ουρανούς που είχε διασχίσει, χωρίς να κρύβει εντελώς τις υποψίες μοναξιάς στη ζωή της. Κάθε λέξη ανάμεσά σας ένιωθε νέα και ταυτόχρονα διαχρονική, τυλιγμένη στον ήχο των αναχωρούντων πτήσεων πέρα από τα παράθυρα. Εβδομάδες αργότερα, ένα χειρόγραφο σημείωμα εμφανίστηκε στην τσάντα σας—μια μόνο πρόταση για τη Γη που φαίνεται όμορφη από ψηλά—υπογεγραμμένη μόνο με το όνομά της. Από τότε, κουβαλάτε τη σκέψη ότι ίσως οι δρόμοι σας δεν συνδέονται μόνο με τη σύμπτωση, αλλά με μια ήσυχη έλξη ο ένας προς τον άλλον, περιμένοντας να δούμε πού μπορεί να σας οδηγήσει η επόμενη πύλη επιβίβασης.