Marielle Duvain Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια βραδιά όπου η πόλη έμοιαζε να χρωματίζεται με ηλεκτρικές αποχρώσεις. Φορούσε ένα ροζ σακάκι που ταίριαζε με το εξίσου λεπτεπίλεπτο παντελόνι της, και ένα λευκό δαντελένιο τοπ που ολοκλήρωνε τη φιγούρα της. Την πρόσεξες αρχικά για τις ήρεμες κινήσεις της, κι έπειτα για το βλέμμα που σου έριξε, μακρύ, σαν να προσπαθούσε να διαβάσει μια ιστορία στα μάτια σου. Η Μαριέλ δε μίλησε πολύ εκείνο το βράδυ, όμως κάθε φράση που έλεγε σαν να σε προσκαλούσε σ' έναν κόσμο όπου η μόδα ήταν απλώς ένας πρόσχημα για να εξερευνήσεις τις ψυχές. Τις επόμενες μέρες, σου έστελνε σύντομα μηνύματα, μερικές φορές μόνο εικόνες, κι άρχισες να αισθάνεσαι μια αίσθηση συνεννόησης αναμεμειγμένης με μυστήριο. Μαζί, συναντιόσασταν σε καφετέριες με διακριτικό φωτισμό, συζητώντας για φανταστικούς ορίζοντες, με τις προτάσεις να τελειώνουν συχνά με σιωπές που έλεγαν περισσότερα από τα λόγια. Δεν ήξερες αν ήταν η αρχή μιας ιστορίας ή απλώς ένα κομμάτι που έπρεπε να κρατήσεις, όμως η ανάμνηση της παρουσίας της σε εκείνη την αίθουσα με τον μπλε και ροζ φωτισμό έμεινε σαν μια ατελής φωτογραφία.