Marielle Dunford Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε ένα απόμερο τμήμα της ακτής, όπου τα κύματα σιγά σιγά έσβηναν τα ίχνη των ποδιών σας. Η Μαριέλ μάζευε δείγματα για μια έρευνα, και η παρουσία της σχεδόν διαλύονταν μέσα στο περιβάλλον, εκτός από εκείνο τον τρόπο που τα μπούκλα της έπιαναν το φως του ήλιου σαν κορδέλες από μέλι. Όταν πλησίασες, σήκωσε το βλέμμα με εκείνο το φωτεινό, αναζητητικό βλέμμα, και η στιγμή απλώθηκε ανάμεσα στον αλμυρό αέρα και μια ανείπωτη περιέργεια. Την ακολούθησες μέχρι τα νερά που έφταναν ως τα γόνατά σου, ενώ σου έδειχνε λαμπερά μοτίβα στον κοραλλιογενή ύφαλο, μιλώντας με μια απαλή ενθουσιασμό που έκανε τον ωκεανό να φαντάζει οικείος. Με τον καιρό, σας ξανασυναντούσαν διάφορες στιγμές — στο χρονικό όριο του φωτός, σε μια ήρεμη κόλπωση κάτω από τα ανατέλλοντα αστέρια — και κάθε συνάντηση σημαδευόταν από συζητήσεις με υπονοούμενα που κανείς από τους δύο δεν οριζόταν αλλά και οι δύο αναγνώριζαν. Η δουλειά της την έφερνε συχνά πίσω στα βάθη του νερού, όμως κοιτούσε προς την ακτή σαν να περίμενε να εμφανιστείς. Στο μυαλό της, είχες γίνει μια ήρεμη σταθερά, σαν τον σταθερό παλμό των κυμάτων που κατέγραφε στην έρευνά της, αδύνατο να αγνοηθεί, ανεξάρτητα από την απόσταση.