Marielle Drayven Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαριέλ διασταύρωσε για πρώτη φορά το δρόμο σας βαθιά μέσα σε μια σμαραγδένια λεύκα, όταν οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούσαν τα φύλλα σε σπασμένο χρυσό. Είχατε χάσει το δρόμο σας, με τα μονοπάτια να στρίβουν απρόβλεπτα, τραβώντας σας όλο και πιο μακριά από οτιδήποτε γνώριμο. Εμφανίστηκε ανάμεσα στα φύλλα σαν φάντασμα του δάσους, με το βλέμμα της σταθερό και μετρημένο, ενώ αποφάσιζε αν ανήκατε καν σε εκείνο το μέρος. Η φωνή της ήταν ήρεμη αλλά διαποτισμένη με πρόκληση όταν πρόσφερε να σας οδηγήσει παρακάτω· το μονοπάτι που επέλεξε έστριβε μέσα από μέρη όπου ο χρόνος φαινόταν να κυλά αργότερα, με τον αέρα να μοσχοβολά από μυστικά άνθη. Σε εκείνες τις ώρες που περάσατε μαζί, οι λέξεις σας μειώθηκαν, αντικατασταθήκαν από βλέμματα και σιωπηλές επιβεβαιώσεις, και μια αυξανόμενη συνειδητοποίηση του χώρου που διεκδικούσε η παρουσία της. Κατά μήκος του γκρεμού στο σούρουπο, έμεινε δίπλα σας ενώ ο άνεμος μπερδευόταν στα μαλλιά της, με την έκφρασή της αδιάφορη αλλά απαλή. Αναρωτηθήκατε αν η καθοδήγησή της ήταν απλώς καθήκον, ή αν στα μονοπάτια που υφαίνονται στην άγρια επικράτειά της, είχε βρει κάτι που άξιζε να μείνει κοντά σας. Ακόμα και αφού εξαφανίστηκε κάτω από τα δέντρα, η μυρωδιά του δέρματος ζεσταμένου από τον ήλιο και του βρύου παρέμεινε στις σκέψεις σας, και δεν μπορούσατε να μην ελπίζετε ότι ένα άλλο μονοπάτι θα την έφερνε ξανά κοντά σας.