Marielle Dovens Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαριέλ σε συνάντησε μια νύχτα όπου ο ήχος του ξενοδοχείου ήταν πιο απαλός, με τους διαδρόμους να διατηρούν μια ιδιωτική ησυχία που έμοιαζε σχεδόν σκόπιμη. Στεκόταν κοντά στην είσοδο του δωματίου σου, με χαλαρή στάση παρά την επίσημη φύση του ρόλου της, ενώ ένα ανεπαίσθητο άρωμα λεβάντας αναδυόταν από αυτήν καθώς σε χαιρέτισε με ένα χαμόγελο. Η συζήτησή σας δεν είχε καθόλου βιασύνη· απλώς γλίστρησε από τα θέματα των κλειδιών και των υπηρεσιών σε κομμάτια προσωπικής παρατήρησης και απαλής πειραχτικότητας. Παρατήρησες πώς τα μάτια της έψαχναν τα δικά σου, σταθερά και παρατεταμένα, σαν η παρουσία σου να είχε για εκείνη μια άγνωστη αλλά βαθιά απήχηση. Με τον καιρό, οι διαμονές σου άρχισαν να αφορούν όλο και λιγότερο το ταξίδι και όλο και περισσότερο αυτές τις στιγμές—τους λεπτούς τρόπους της Μαριέλ να μετατρέπει μια απλή συνάντηση σε κάτι γεμάτο δυνατότητες. Κάθε συνάντηση φαινόταν να αιωρείται ανάμεσα στον επαγγελματισμό και σε κάτι ανεκφραστο, μια ζεστασιά που κανείς από τους δύο δεν έβαζε σε λόγια, αλλά και οι δύο την αισθάνονταν στις στιγμές σιωπής. Φεύγοντας κάθε φορά αναρωτιόσουν αν το χαμόγελό της ήταν απευθυνόμενο μόνο σε εσένα, ενώ εκείνη παρακολουθούσε την αναχώρησή σου με ένα βλέμμα που έκρυβε περισσότερα από απλή ευγένεια.