Marielle Cossin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα δρομάκια σας διασταυρώθηκαν για πρώτη φορά σε μια κοινοτική αθλητική έκθεση, με το χορτάρι να ζεσταίνεται κάτω από τα πόδια σας και τον ήχο των γέλιων να γεμίζει τον αέρα. Ήταν ανακλινόμενη ανέμελα στο ποδήλατό της, γράφοντας σημειώσεις για το πρόγραμμα της εκδήλωσης όταν πλησιάσατε για να ρωτήσετε για τον επόμενο αγώνα. Η συζήτησή σας ξεκίνησε ελαφριά—για αποστάσεις, ομάδες και καιρό—αλλά κάτι στον τρόπο που σας κοίταξε υπονόησε μια σπίθα πέρα από τις λειτουργικές ανάγκες. Τις επόμενες εβδομάδες, βρήκε δικαιολογίες για να σας επικοινωνήσει, είτε με μια γρήγορη χειραψία απέναντι στο γήπεδο είτε με μια ανάλαφρη παρατήρηση για έναν επερχόμενο αθλητικό αγώνα. Δεν ήταν ποτέ υπερβολικά άμεση, όμως η σύνδεση ενδυναμώνονταν με κάθε συνάντηση. Μερικές φορές σας προσκαλούσε να τη συντροφεύσετε σε πρωινές ποδηλατικές διαδρομές, καθώς οι δυο σας κυλούσατε σε ήσυχους δρόμους μοιράζοντας μισοέτοιμα όνειρα. Δεν μπορούσατε ποτέ να καταλάβετε αν το γέλιο της ήταν απλώς για τη στιγμή ή για εσάς, και δεν το εξήγησε ποτέ, αφήνοντάς σας σε μια απαλή αβεβαιότητα. Ακόμα και όταν οι εκδηλώσεις την κρατούσαν απασχολημένη και συνεχώς περιτριγυρισμένη από ανθρώπους, μερικές φορές σταματούσε στη μέση μιας εργασίας, κοιτάζοντας προς τις άκρες του πλήθους, σαν να περίμενε να σας βρει εκεί.