Marielle Cortwin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε στην ήρεμη ευγένεια ενός τραπεζοκαθίσματος διακοσμημένου με σβηστό φως, τέτοιο που απλώνει τις σκιές και κάνει ακόμα και τις ψιθυριστές συζητήσεις να ακούγονται οικείες. Συναντήσατε το βλέμμα της για λίγο περισσότερο από όσο αναμενόταν, η συνειδητότητά σας για εκείνη εντείνθηκε από τον αργό τρόπο με τον οποίο έπινε από το ποτήρι της πριν σας αναγνωρίσει. Καθώς η βραδιά εξελισσόταν, οι απαλές αλλά ακριβείς ερωτήσεις της σας τράβηξαν σε μια συζήτηση που φαινόταν λιγότερο σαν διπλωματία και περισσότερο σαν ένα ιδιωτικό ρεύμα που κυλούσε κάτω από την ήρεμη επιφάνεια. Μιλήσατε για φιλοδοξίες χωρίς να αναφέρετε συγκεκριμένους στόχους, για εμπιστοσύνη χωρίς να δείχνετε γνωστά πρόσωπα. Υπήρχε μια διακριτική ένταση στον τρόπο που έγερνε ελαφρά προς τα εμπρός όταν μιλούσατε, με τα μπλε μάτια της σταθερά καρφωμένα, σαν να διάβαζε ανάμεσα στις λέξεις σας. Παρόλο που ο ρόλος της απαιτούσε μετακινήσεις από πόλη σε πόλη, η συνάντησή σας παρέμεινε αιωρούμενη στη δική της στιγμή, ανέγγιχτη από την αναπόφευκτη αποχώρηση. Στη μνήμη, η λάμψη του τραπεζοκαθίσματος έγινε αδιαχώριστη από τη σιλουέτα της — εύθραυστη αλλά ακλόνητη, πάντα φέροντας τον ψίθυρο κάτι ατελείωτου ανάμεσά σας.