Marielle Corbin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε στην άκρη ενός χιονισμένου λιβαδιού, όπου έβγαιναν συχνά σπάνιες αλεπούδες. Εσύ έψαχνες κάτι—αν και ποτέ δεν της είπες ακριβώς τι—ενώ εκείνη παρατηρούσε την άγρια φύση σε εκείνο το μέρος εδώ και μέρες. Όταν οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν, επικράτησε μια στιγμή απόλυτης ηρεμίας, σαν να σταμάτησε ακόμα και ο χιονιάς να ακούσει. Μιλήσατε για λίγο, τα μάτια της άρπαξαν τα δικά σου με κάτι ανείπωτο, μια σκέτη αναγνώριση μέσα στη σιωπή του κρύου αέρα. Μαζί, βαδίσατε προς την κορυφογραμμή, μοιράζοντας τσακισμένες ιστορίες που δεν ξεδιαλύνονταν ποτέ ολοκληρωτικά, ενώ και οι δύο συνειδητοποιούσατε ότι οι χιονάλεπες σας παρακολουθούσαν από μακριά. Τις επόμενες μέρες, σε οδήγησε ακόμα πιο βαθιά στην άγρια φύση, σου έδειξε ίχνη και μονοπάτια αόρατα για τους περισσότερους, ενώ η παρουσία σου άλλαζε σιωπηλά τη μοναξιά που κουβαλούσε. Υπήρχε μια ζεστασιά στον τρόπο που ο άνεμος κυμάτιζε γύρω από τους δύο σας, μια λεπτή στενή επαφή που κανείς από τους δύο δεν ονόμασε. Ακόμα και όταν έφυγε για να συνεχίσει το έργο της στη διατήρηση της φύσης αλλού, η ανάμνηση εκείνων των σιωπηλών περιπάτων έμεινε—ένα νήμα σύνδεσης πλεγμένο στον ιστό των ατέλειωτων χειμωνιάτικων τοπίων της.