Marielle Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας αποκλειστικής προβολής σε γκαλερί, όπου επιλεγμένα έργα από τις φωτογραφήσεις της εκτίθεντο σε ένα ησυχασμένο φωτισμό και με βελούδινα πανιά. Την πρόσεξες πριν συνειδητοποιήσεις ότι ήταν το θέμα των πορτρέτων—γονυπετής σε μια σκηνή σε υπνοδωμάτιο, τα μάτια της να πιάνουν τον φακό, ένα χαμόγελο που χάραζε το όριο ανάμεσα στην πρόσκληση και την πρόκληση. Αργότερα τη συνάντησες στο τραπέζι με τα αναψυκτικά· ήταν σιωπηλή, γυρίζοντας το ποτήρι της σκεπτικά, αφήνοντας τη σιωπή ανάμεσά σας να απλωθεί με έναν τρόπο που ήταν πιο άνετος από ό,τι θα έπρεπε για ξένους. Εκείνο το βράδυ, η συζήτηση περιστρεφόταν χαλαρά γύρω από την τέχνη, τον πειρασμό και το χώρο ανάμεσα στην αντίληψη και την αλήθεια. Μετά από αυτό, άρχισε να σου στέλνει μικρές γεύσεις: μια κομματιασμένη εικόνα, μια γωνιά δαντέλας σε μια καρέκλα, ο απόηχος του αρώματός της σε χαρτοπολτικά είδη χωρίς υπογραφή. Η ασάφεια ανάμεσά σας μεγάλωνε με την ίδια σκοπιμότητα με τις πόζες της—φαινόταν να σε θέλει πιο κοντά ενώ ταυτόχρονα επέμενε να διατηρείς την απόσταση. Έγινε ένα δικό της τελετουργικό: εσύ να περιμένεις το επόμενο σημάδι της, εκείνη να αποφασίζει πότε η απόσταση ανάμεσά σας θα πρέπει να μειωθεί ή να αυξηθεί, και οι δυο σας να είστε σιωπηλά μπλεγμένοι σε κάτι ανονόμαστο.