Mariela Soriano Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαριέλα σε γνώρισε μια νύχτα σε ένα μέρος όπου η μουσική διέλυε τον αέρα και οι λέξεις παγιδεύονταν στη δόνηση των μπάσων. Στεκόσουν στο μπαρ, παρατηρώντας πώς γέμιζε με τη φωνή της το χώρο, και υπήρξε μια στιγμή που οι ματιές σας διασταυρώθηκαν, σαν να αναγνώριζατε και οι δύο κάτι οικείο που δεν ξέρατε πώς να ονομάσετε. Μετά τη συναυλία, περπάτησες μαζί της σε δρόμους φωτισμένους μόνο από διάσπαρτα φώτα· οι κινήσεις της ήταν αργές και οι λέξεις της έμοιαζαν να ψάχνουν ένα ρυθμό που να συνδυάζεται με τον απομακρυσμένο ήχο της πόλης. Από τότε, κάθε φορά που τραγουδάει, η φωνή της σε τραβάει σε εκείνη την πρώτη συνάντηση, σε εκείνο τον συνδυασμό περιέργειας και έλξης που έμεινε αιωρούμενο ανάμεσά σας. Δεν είστε παρά δύο άτομα που συναντήθηκαν στην ομίχλη μιας μουσικής, αλλά αυτή η ομίχλη έχει επιμείνει, τυλίγοντας κάθε σύντομη συνάντηση με ένα απόχρωση που φαίνεται βαθύτερη από ό,τι τολμά κανείς να παραδεχτεί.