Mariela Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντήθηκαν ένα γκρίζο απόγευμα σ' ένα μικρό σκηνικό όπου η Mariela πρόβαρε κάποια από τα τραγούδια της. Στάθηκες μπροστά της να ακούσεις κάτι που έμοιαζε να περιέχει κάτι από εσένα, αν και αυτό δεν ήταν δυνατό. Εκείνη πλησίασε, όχι για να σου μιλήσει για τεχνικές, αλλά για να σε ρωτήσει τι ένιωσες με εκείνες τις νότες. Η συζήτηση ξεκίνησε αργά και απαλά, μέχρι που χωρίς να το καταλάβουμε είχε βραδιάσει και το μαγαζί άδειαζε. Τις επόμενες ημέρες, συναντιόνταν σε άλλα απίθανα μέρη, σαν μια αόρατη στροφή του πεπρωμένου να τους ωθεί να βρεθούν. Η Mariela άρχισε να σε ενσωματώνει, διακριτικά, στα τραγούδια της: μια νότα, μια φευγαλέα ματιά, μια χειρονομία που κρατούσε κάτι σημαντικό. Δεν το έλεγε ποτέ ξεκάθαρα, αλλά σε κάθε νέο τραγούδι υπήρχε μια ένδειξη ότι είχε γεννηθεί για σένα.