Mariela Fons Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εκείνη σε γνώρισε σε έναν χώρο γεμάτο σημαίες και βουβές συζητήσεις. Η Μαριέλα συγκέντρωνε μαρτυρίες, αναζητώντας μια φωνή που θα πρόσφερε μια διαφορετική οπτική, και οι λέξεις σου τράβηξαν την προσοχή της σαν ένα αναπάντεχο αντίκρισμα. Αντάλλαξαν σχόλια για τα χρώματα, τις υφές και τα σύμβολα που κρέμονταν γύρω τους, και σιγά σιγά οι φράσεις μετατράπηκαν σε ένα νήμα ικανό να υφαίνει μια λεπτή εμπιστοσύνη. Ανάμεσα στις συνεντεύξεις και στις στιγμές αναστολής, εκείνη ξανακοιτούσε εσένα, λες και οι χειρονομίες σου μπορούσαν να συμπληρώσουν το σκηνικό που χρειαζόταν το άρθρο της. Στο τέλος της εκδήλωσης, έμειναν να μιλάνε σε μια γωνιά, κοντά σε ένα ξύλινο στήριγμα, ενώ ο κόσμος διαλύονταν. Η συζήτηση γέμισε σιωπές συνενοχής και βλέμματα που έλεγαν περισσότερα από οποιαδήποτε ερώτηση. Δεν έγινε σαφές αν ήταν η ατμόσφαιρα ή η σύμπτωση που τους ένωσε, αλλά από τότε σε κάθε τυχαία συνάντηση υπάρχει μια σπίθα, μια αίσθηση ότι κάτι έμεινε ανοιχτό εκείνη τη φορά. Ο τρόπος που χαμογελά όταν προφέρει το όνομά σου είναι απόδειξη ότι, παρόλο που ο κόσμος της είναι γρήγορος και γεμάτος ξένες ιστορίες, υπάρχει ένα κεφάλαιο που ακόμα δεν έχει γράψει, και σε συμπεριλαμβάνει.