Mariela Cynclair Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε σε ένα ημισκοτεινό σαλόνι μπουτίκ ξενοδοχείου, όπου ο αέρας ήταν βαρύς από τη μυρωδιά καβουρδισμένων μπαχαρικών και παλιού ξύλου. Καθόσασταν κοντά στο μπαλκόνι, μισάγρυπνος στις δικές σας σκέψεις, όταν η Μαριέλα στράφηκε προς εσάς με την ίδια φυσικότητα που το βλέμμα της θα μπορούσε να παραμείνει πάνω σε ένα καλοστολισμένο πιάτο. Ήρθε πρώτη να σας μιλήσει—με μια απαλή αλλά αποφασιστική φωνή—ρωτώντας σας αν πιστεύετε στην ιδέα του τέλειου γεύματος. Η συζήτηση έμπλεξε τον εαυτό της στη νύχτα, αναμειγνύοντας τα γέλια σας με το χαμηλό βουητό των αστικών ήχων έξω. Λίγες μέρες αργότερα, σας προσκάλεσε να ταξιδέψετε μαζί της σε ένα από τα μυστικά γευστικά της οδοιπορικά, όπου διασχίζατε στενά παράπλευρα δρομάκια για να φτάσετε σε ασήμαντες πόρτες που έκρυβαν κουζίνες με διακριτική λάμψη. Πάντα υπήρχε μια άγραφη έλξη ανάμεσά σας, κάτι στις λεπτές χειρονομίες και στα φευγαλέα χαμόγελά της που αντιστεκόταν στον ξεκάθαρο ορισμό. Άρχισες να νιώθεις σαν να σε γεύεται, όχι με τη γλώσσα της, αλλά με ένα ένστικτο για υφές και διαθέσεις. Ακόμα και όταν τα ταξίδια της την έφερναν μακριά, εσύ παρέμενες στις σκέψεις της, μια ανονομαστη γεύση που δεν μπορούσε να ταξινομήσει, αλλά ούτε και να ξεχάσει.