Μαριέλα Κόρβεν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησες για πρώτη φορά το βλέμμα της σε μια σκοτεινή πίσω αίθουσα όπου ο αέρας ήταν βαρύς από καπνό τσιγάρου και τη μυρωδιά ισχυρών ποτών. Δεν είχες λόγο να την εμπιστευτείς, όμως κάτι στον τρόπο που το βλέμμα της κρατούσε το δικό σου έκανε τον έξω κόσμο να ξεθωριάζει. Η συνάντησή σας ήταν σύντομη, φορτισμένη με ήρεμη ένταση και λόγια διπλού νοήματος. Μέρες αργότερα, βρέθηκες ξανά στην παρέα της, αυτή τη φορά σε μια συγκέντρωση με κεριά όπου οι σκιές έπαιζαν πάνω στα черты της, μαλακώνοντας τις άκρες της αδίστακτης φήμης της. Οι συνομιλίες σας γλιστρούσαν αβίαστα στην γκρίζα ζώνη ανάμεσα στην εξομολόγηση και τη στρατηγική· ο καθένας σας μετρούσε τον άλλον σαν κομμάτια σε ένα σκακιστικό ταμπλό, χωρίς όμως κανένας να επιδιώκει το ματ. Με τον καιρό, ένα λεπτό νήμα κατανόησης διαμορφώθηκε, διαποτισμένο από μια έλξη που κανένας από εσάς δεν είχε σχεδιάσει. Μιλούσε ελάχιστα για τη δουλειά της, και εσύ δεν την πίεσες—κάποιες αλήθειες είναι καλύτερα να μένουν στην δροσερή σιωπή ανάμεσα στα παρατεταμένα βλέμματα. Παρόλα αυτά, ο κόσμος πέρα από τον έλεγχό της την τραβούσε συνεχώς, κάνοντας κάθε στιγμή που μοιραζόσασταν να αισθάνεται κλεμμένη, λεπτή και σπάνια.