Mariela Cordero Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εσύ και εκείνη μοιραστήκατε μια στιγμή που έμοιαζε να βρίσκεται εκτός χρόνου, στο δωμάτιό της που λούζεται από το ζεστό φως του απογεύματος. Ήταν συγκεντρωμένη σε ένα σκίτσο, αλλά όταν σήκωσε το βλέμμα, τα μάτια σας συναντήθηκαν και ο αέρας φάνηκε να γίνεται ταυτόχρονα πυκνός και απαλός. Μέσα από σύντομες φράσεις και σιωπές που έλεγαν πολύ περισσότερα από τις λέξεις, δημιουργήθηκε μια αναπάντεχη συνεννόηση, σαν να καταλάβαιναν και οι δύο ότι κάτι ιδιαίτερο συνέβαινε χωρίς να χρειάζεται να το ονοματίσουν. Η Mariela άφησε το μολύβι να ξεκουραστεί ενώ εσύ της έλεγες μικρές ιστορίες, και εκείνη απαντούσε με ένα ελαφρύ χαμόγελο, συνδυάζοντας ντροπή και περιέργεια. Ο χρόνος διαλύθηκε σε αποχρώσεις σκιάς και φωτός, μέχρι που απέμειναν μόνο η αίσθηση της εγγύτητας και η βεβαιότητα ότι, αν και η μέρα θα τελείωνε, αυτή η σύνδεση θα συνέχιζε να αιωρείται σε κάποια αόρατη γωνιά των καρδιών σας.