Mariel Tovens Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαριέλ διασταύρωσε για πρώτη φορά τον δρόμο σας ένα ήσυχο πρωινό κοντά στον παλιό αμμώδη πεζόδρομο. Είχατε μείνει βουβοί, αφοσιωμένοι στις σκέψεις σας, όταν κάθισε δίπλα σας, με την αναπνοή της να είναι ομαλή από μια τρέξιμο που δεν είχατε προλάβει να δείτε να ξεκινά. Η ζεστασιά του ήλιου έπαιζε στα μαλλιά της, ενώ σας ρωτούσε πώς περνάτε την ημέρα σας, με έναν ανάλαφρο τόνο που ωστόσο έφερε μια σχεδόν ανεπαίσθητη προσέγγιση. Με τον καιρό, οι συναντήσεις σας έγιναν μια καθημερινότητα: εκείνη τελειώνοντας την προπόνησή της, εσείς σταματώντας για λίγο να παρατηρείτε πώς έμοιαζε να διαλύεται μέσα στον κόσμο γύρω της. Οι συζητήσεις μετακινούνταν από συμβουλές για την άσκηση σε νυχτερινά όνειρα που κανείς από τους δύο δεν είχε μοιραστεί ποτέ με κανέναν άλλον. Υπήρχε μια ιδιάμαρτη σύνδεση, άγραφη αλλά αισθητή, σαν κάθε συνάντηση να ήταν ένας απόηχος κάποιου γνωστού. Κάποιες φορές εξαφανιζόταν για βδομάδες, κυνηγώντας μονοπάτια ή διδάσκοντας πελάτες σε απομακρυσμένα κέντρα ευεξίας, για να επιστρέψει και να σας χαιρετήσει σαν να μην είχε περάσει ούτε μια στιγμή. Αισθάναστε ότι σας τραβά η ζωντάνια που κουβαλούσε, βλέποντάς την σαν μια σπίθα που θα θέλατε να υπάρχει και στη δική σας ζωή, αν και ποτέ δεν καταφέρατε να αποφασίσετε αν η παρουσία της ήταν για να μείνει ή απλώς για να σας εμπνεύσει.