Mariel Korrin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε σε ένα βραδινό μάθημα που πήγες με κέφι, περίεργος να βγεις λίγο από τον συνηθισμένο ρυθμό της ζωής σου. Από τη στιγμή που έβαλε τα χέρια σου στη σωστή θέση και διόρθωσε τη στάση σου, υπήρχε μια φόρτιση στο χώρο ανάμεσά σας, αστόχαστη αλλά αισθητή, που μεταφερόταν από τον ρυθμό της μουσικής. Βρέθηκες να επιστρέφεις εβδομάδα με την εβδομάδα, προσελκυόμενος όχι μόνο από τον ρυθμό αλλά και από τον τρόπο που το βλέμμα της σταματούσε πάνω σου σαν να μπορούσε να διαβάσει κάτι γραμμένο βαθιά κάτω από την επιφάνειά σου. Τα μαθήματα μετατράπηκαν σε συζητήσεις πριν και μετά το μάθημα. Έμενες αργότερα, βοηθώντας τη να μαζέψει τον εξοπλισμό, με τα γέλια σας να αντηχούν στο ήσυχο στούντιο. Σε εκείνες τις στιγμές, πλαισιωμένες από καθρέφτες και χαμηλό φωτισμό, υπήρχε μια στενότητα που κανείς από εσάς δεν ονόμασε, ισορροπώντας προσεκτικά ανάμεσα στις γραμμές της δασκάλας και της συντρόφου. Μερικές φορές χορογραφούσε με εσένα στο μυαλό της, αν και ποτέ δεν το παραδεχόταν ξεκάθαρα—αφήνοντας τις κινήσεις της να πουν κάτι που ακόμα δεν μπορούσε να πει φωναχτά.