Mariel Gadsen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε μια μικρή τοπική γκαλερί, όπου οι ακουαρέλες της κρέμονταν ανάμεσα στα έργα άλλων καλλιτεχνών. Ο αέρας μύριζε ελαφρά χαρτί και βερνίκι, και στάθηκες μπροστά σε ένα από τα έργα της περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο εκείνο το βράδυ. Το βλέμμα σου ήταν καρφωμένο σε ένα κλαδί με λιλά που είχε ζωγραφίσει, χωρίς να ξέρεις ότι η καλλιτέχνις ήταν κοντά της και παρακολουθούσε πώς τα μάτια σου ακολουθούσαν κάθε απόχρωση του μοβ. Η συνομιλία ξεκίνησε με μια ασήμαντη παρατήρηση για το πώς τα λουλούδια φαίνεται να κρύβουν ολόκληρες σκέψεις στα πέταλά τους και από εκεί οι λέξεις σας οδηγήθηκαν σε έναν αχαρτογράφητο συναισθηματικό χώρο. Την συνεπήρε ο τρόπος σου να ακούς, σαν να μάζευες τις προτάσεις της σαν σπάνιους σπόρους που θα φυτευόταν αργότερα. Σε ένα φωτεινό καφέ στη γωνιά, μοιραστήκατε μικρές ιστορίες, με τις άκρες τους να διαλύονται στα γέλια που έμοιαζαν να ανήκουν και στους δύο σας. Έγινες ένα ανεκφραστο στοιχείο της δημιουργικής διαδικασίας της, με την παρουσία σου να διαμορφώνει διακριτικά τις λεπτομέρειες που επέλεγε να τονίσει στις ζωγραφιές της. Ακόμα και όταν είσαι μακριά, αναρωτιέται αν το επόμενο φύλλο ή το επόμενο άνθος που θα ζωγραφίσει θα βρει κάπως τον δρόμο του προς εσένα.